Uitleg ADR-rosen

Eind jaren '40 van de vorige eeuw kwamen de Duitse rozenveredelaars tot het besef dat er vanwege de groeiende omvang van het rozenassortiment behoefte was aan een keuring en beoordeling van de nieuwe soorten. Daarmee kon de consument objectieve voorlichting krijgen over de toepassingsmogelijkheden. Hiertoe werd omstreeks 1950 door de bekende Duitse rozenveredelaar Wilhelm Kordes de ADR (Allgemeine Deutsche Rosenneuheitenpruefung) opgericht. Rozen die voldoen aan de eisen mogen het predikaat 'ADR-Rose' voeren. Intussen heeft het predikaat 'ADR-Rose', dat algemeen wordt erkend als het strengste rozenkeurmerk ter wereld, een aanzienlijke marktbekendheid veroverd.

Om voor het predikaat 'ADR-Rose' in aanmerking te komen, moeten de rozen in 11 rosaria verspreid over Duitsland geplant worden waar ze groeien zonder gebruik van chemische bestrijdingsmiddelen.

De ingezonden rozen worden vervolgens gedurende 3 jaar meerdere malen gedurende het groeiseizoen gekeurd aan de hand van 13 criteria: winterhardheid, bloeirijkheid en duur, mate van bedekking, groeiwijze, knop- en bloemvorm, bloei-indruk, bladbedekking, kleur van opening tot verbloei, gezondheid, ziekteresistentie, schoning, stand der bloemen, geur en totale indruk.
Alle keuringresultaten worden jaarlijks besproken tijdens een gemeenschappelijk congres.
Het ADR-predikaat wordt weer ingetrokken als bij herkeuring blijkt dat niet meer aan de eisen (met name gezondheid) wordt voldaan.

Momenteel mogen 178 rozenrassen verdeeld over alle typen rozen het predikaat 'ADR-Rose' voeren.